MLEKO ROŚLINNE JAK COLA





Co wspólnego mają mleka roślinne (wiem, wiem – mleczka albo napoje) z napojami typu cola? Odkładając z powrotem na półkę większość produktów stwierdzam zwykle, że równie dobrze mogłabym sięgać po brunatny gazowany napój, bo zawierają ten sam niedobry składnik. A wcale nie jest konieczny!

Kwas (orto)fosforowy lub kwas fosforowy (V), oznaczany jako E338, to nie tylko regulator kwasowości, ale także dodatek stabilizujący kolor i konsystencję produktów. Wiążąc jony metali, zapobiega niepożądanym zmianom jakości. O takiej funkcji innego dodatku w majonezach roślinnych (EDTA, czyli E385) pisałam niedawno, również podkreślając wyrządzane przez niego szkody.

Tu krzywda polega na tym, że kwas ortofosforowy wiąże jony wapnia i magnezu (a także żelaza i cynku) w układzie pokarmowym, zubażając pożywienie w te alkalizujące pierwiastki. Ponieważ spożycie składników kwasotwórczych w dzisiejszej diecie jest daleko zbyt duże, pogłębia to tylko fatalny bilans. A to zagraża zdrowiu kości i zębów, szczególnie w przypadku kobiet po 40. roku życia.

Badania obserwacyjne wskazują też na możliwy związek między podwyższonym stężeniem fosforanów w osoczu krwi a rozwojem zwapnienia naczyń krwionośnych i chorób serca, a także ich podwyższoną śmiertelnością sercowo-naczyniową.

Jak czytam w publikacji nt. rosnącym znaczeniu fosforu dla zdrowia człowieka – „The emerging role of phosphorus in human health” w piśmie Advances in Food and Nutrition Research”, spożycie fosforu w ogólnej populacji światowej to dawki prawie dwukrotnie większe niż ilość niezbędna dla utrzymania zdrowia. To głównie sprawka dodatków w żywności przetworzonej i napojach w postaci fosforanów. W tekście wspomniano ponadto o ich potencjalnej roli w rozwoju przewlekłej choroby nerek i demencji czy przyspieszonym starzeniu organizmu. A wszystko przez to, że nadmiar fosforu ingeruje w metabolizm komórkowy.

Coli nie piję, bo nie lubię pustych kalorii. Dla mnie napój ten ma paskudny smak. Tu narażę się wielu osobom, jednak wystarczy spróbować go na ciepło, by się o tym przekonać. A gdy sięgam po zamienniki mleka krowiego, uważnie czytam skład. Da się znaleźć wersje bez fosforanów, i to polskich producentów.

[Fot. Sandi Benedicta/Unsplash]


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

KWAS NA RANY. CUDOWNY SKŁADNIK NA ALERGIĘ

Obraz
Najpierw były truskawki. Potem benzoesan sodu – bo keczup w wersji pakowanej w plastik jednak był konserwowany. No i najsmaczniejsze zamienniki mięsa, jakie jadłam w ostatnim czasie. Z przetworzonego glutenu. O tych ostatnich – i „kleju do mięsa” – jeszcze napiszę, teraz tylko powiem, że skończyło się straszną alergią . Najpierw swędziały policzki, potem wysypka smarowana maścią ze sterydem robiła się coraz większa. Wciąż miałam gdzieś z tyłu głowy informację z ulotki: „nie stosować na twarz”. Nie napisano jednak, dlaczego. Znów przeszłam na dietę bezglutenową, wyeliminowałam przetworzone jedzenie, kupiłam kolejny emolient, który dawał ulgę tylko na chwilę. To jednak nic nie dało. Zaczęłam szukać winowajcy i okazały się nim... sterydy . Nawet te wziewne na astmę mogą powodować wysypkę wokół ust (nie mówię już o składnikach wywołujących reakcje nadwrażliwości i alergii). Broni się ponoć tylko słaby, dostępny bez recepty hydrokortyzon. Problem w tym, że wszystkie kremy z nim zawierają ...
Czytaj więcej

NIE JEM WINYLU. RZECZ O RĘKAWICZKACH

Obraz
W kuchni najczęściej zakładam  rękawiczki ochronne . Nie tylko wtedy, gdy obieram i kroję cebulę czy buraki. Mam wrażliwą skórę i obowiązkowo zabezpieczam ją przed sokami z warzyw i owoców. Nigdy jednak nie używam rękawiczek z lateksu (alergia – i ten zapach) ani z winylu. Noszenie rękawiczek winylowych w kuchni odradzam zwłaszcza mojej mamie, która często kupuje je z braku wyboru. Polecam te nitrylowe. W kuchni sięgam po czarne, bo w przypadku niebieskich zawsze trafiam na cieńszy i bardziej kruchy materiał, który łatwo się uszkadza. Dlaczego nie winyl? Jest świetny do słuchania muzyki – dźwięk z czarnej płyty na gramofonie nie ma sobie równych. Jednak winyl nie nadaje się do kontaktu z jedzeniem! Dlaczego? Stosowane do produkcji rękawiczek tworzywo o nazwie polichlorek winylu – a właściwie poli(chlorek winylu), PVC – jest twarde i sztywne. Aby wyprodukować z nich elastyczną powłokę, trzeba dodać sporo plastyfikatorów. Powszechnie stosowane są ftalany . Ftalany zagrażają nam ...
Czytaj więcej

ANI PIECZYWO, ANI ZDROWE. TAK „CHRUPKI” DOSTARCZAJĄ RAKOWTÓRCZE ZWIĄZKI

Obraz
  Lubicie jeść tekturę? Ja nie. Wszystkie te lekkie kromki pieczywa dietetycznego łączy jedno – nienaturalny sposób produkcji. To dotyczy także dmuchanych ziaren oraz płatków, które dla wielu osób są śniadaniowym mustem. Nadmuchane produkty powstają metodą ekstruzji i ekspandowania. Terminy trudne, ale ogólnie oznaczają proces wytłaczania z zastosowaniem ciepła i ciśnienia. I właśnie ekstremalne warunki sprawiają, że w skądinąd zdrowym surowcu zachodzą nieodwracalne zmiany. Jak czytam w „Novel Food Processing Technologies”  ten proces termo-mechaniczny wywodzi się z metalurgii. Tak właśnie w 1897 r. opracowano metodę wytwarzania ołowianych rur bez spawów. Technologię rozwinął przemysł tworzyw sztucznych, a od l. 1930. wprowadził przemysł spożywczy. Już wtedy dzisiejsza megakorporacja zbożowa produkowała pierwsze gotowe do spożycia płatki . W latach 1970. technologię wdrożyli producenci karmy dla psów. Zalety współczesnej ekstruzji to różnorodność zastosowań, wysoka energo...
Czytaj więcej