FITredaktorka

W kuchni najczęściej zakładam  rękawiczki ochronne . Nie tylko wtedy, gdy obieram i kroję cebulę czy buraki. Mam wrażliwą skórę i obowiązkowo zabezpieczam ją przed sokami z warzyw i owoców. Nigdy jednak nie używam rękawiczek z lateksu (alergia – i ten zapach) ani z winylu. Noszenie rękawiczek winylowych w kuchni odradzam zwłaszcza mojej mamie, która często kupuje je z braku wyboru. Polecam te nitrylowe. W kuchni sięgam po czarne, bo w przypadku niebieskich zawsze trafiam na cieńszy i bardziej kruchy materiał, który łatwo się uszkadza. Dlaczego nie winyl? Jest świetny do słuchania muzyki – dźwięk z czarnej płyty na gramofonie nie ma sobie równych. Jednak winyl nie nadaje się do kontaktu z jedzeniem! Dlaczego? Stosowane do produkcji rękawiczek tworzywo o nazwie polichlorek winylu – a właściwie poli(chlorek winylu), PVC – jest twarde i sztywne. Aby wyprodukować z nich elastyczną powłokę, trzeba dodać sporo plastyfikatorów. Powszechnie stosowane są ftalany . Ftalany zagrażają nam ...

  Nadszedł najwyższy czas na mycie okien. Lubię czystość, ale nie lubię chemii. Mam ku temu powody, a unikam szczególnie płynów do mycia szyb . Znam lepszy sposób jeszcze z czasów wynajmowania mieszkania z kominkiem. To, jak brudna może być jego szyba, bardzo mnie wtedy zaskoczyło. O kanarkach w zakładach przemysłowych dowiedziałam się na studiach. Ptasi zakładnicy służyli już wcześniej w kopalniach jako czujniki toksycznych gazów. W przetwórstwie spożywczym trzymano je w pobliżu instalacji chłodniczych z amoniakiem. Z uwagi na szybki metabolizm oznaki zatrucia przy wycieku tego gazu pojawiały się u nich najwcześniej. Stąd pamiętam, jak groźny dla zdrowia może być ten powszechnie stosowany składnik środków do mycia powierzchni szklanych, które na dodatek wymagają rozpylania. Amoniak znalazłam w składzie większości produktów popularnych marek. Powód? Rozpuszcza tłuszcz i brud, szybko odparowując, co zapobiega powstawaniu smug na szkle. Rozpuszczony w wodzie amoniak tworzy wodor...

Od lat mam problemy ze znalezieniem odpowiedniej pasty do zębów. Bez benzoesanu sodu , od którego dostaję wysypki, i bez SLS , bo laurylosiarczan sodu powoduje ścieńczenie śluzówki i łatwo się przez nią wchłania. Chciałabym też, by zawierała fluor, a to często wyklucza dwa wcześniejsze warunki. Od pasty i innych kosmetyków oczekuję również, że będą wegańskie. Przez kilka lat miałam swojego faworyta wśród past dla nadwrażliwych zębów. Pech chciał, że producent bez ostrzeżenia zmienił skład. Zamiast białej pasty jest intensywnie miętowy żel. Odkąd zaczęłam myć nim zęby – a robię to przed śniadaniem, żeby nie jeść razem z nim wszystkich bakterii z jamy ustnej (żołądek mi podziękował), przestałam czuć smak jedzenia . Wczytałam się w skład i za winnego uznałam azotyn sodu (sodium nitrate). Czas był zmienić produkt. Na półce drogerii znalazłam aż kilka past, których skład wyglądał idealnie, i cena również. Już miałam jedną z nich w koszyku, kiedy przypomniał mi się ważny fakt na temat skład...